4.a Kalmie z Łabusza- archiwa kategorii

4a. Kalmie z Łabusza

3 lip 2010. Kategorie: 4.a Kalmie z Łabusza, I. A oto ostatnie wpisy, najnowsze, III. Bardzo przyjazne szkółki | Komentarze (0) »

Szkółka w łabuszu – TEL.: 502 94 66 32 Z UL. WŁADYSŁAWA IV W STRONĘ JAMNA I SKRĘCIĆ NA łABUSZ

Kalmie są mało upowszechnionymi roślinami wrzosowatymi, uznanymi za najpiękniejsze w Stanach Zjednoczonych. Jednak, jeśli się wie, czego poszukać – można znaleźć  w szkółkach co najmniej 8 – 10 odmian kalmii szerokolistnej – najbardziej ozdobnego gatunku. W szkółce w Łabuszu pod Koszalinem kwitną w tej chwili następujące odmiany:

1. OSTBO RED /zdj.1-3/

Ostbo Red jest jedną z  najstarszych i najczęściej uprawianych odmian. Cechuje się kwiatami ognistoczerwonymi w pąkach, a po rozwinięciu — wewnątrz różowobiałymi. Kwiaty o średnicy 2,4–2,8 cm zebrane są w duże, wierzchołkowe kwiatostany, po 40–60 szt. w baldachogronie. Kwitną obficie od chwili posadzenia, przy czym tolerują wyższy odczyn podłoża — do pH 5,5. W wieku 10 lat rośliny osiągają wysokość 90 cm. Dzięki jaskrawym barwom kwiatów są widoczne pośród innych Ericaceae i jakby przedłużają okres wiosennej atrakcyjności wrzosowiska.

2. OLIMPIC FIRE  /ZDJ. 4-6 /

Olympic Fire to odmiana wyselekcjonowana przez Amerykanina Johna Eichelsera w 1966 roku, a wprowadzona w 1982 roku. Kwiatostany o kwiatach w pąkach ogniście czerwonych, a po otwarciu, wewnątrz — różowobiałych z purpurowymi, małymi plamkami w środku. Zebrane są w duże kwiatostany, po 30–50 szt. kwiatów o średnicy 2,3–2,6 cm. Krzewy rosną dobrze i dość szybko, po 10 latach osiągają wysokość 90 cm. Jest jedną z wartościowszych odmian kalmii. Siewka Ostbo Red.

3.OLIMPIC WEDDING   /ZDJ. 7-9/

Olympic Wedding – wyselekcjonowana w USA, przez Johna Eichelser w 1984 roku. Kwitnienie bardzo obfite; pąki różowe, kwiaty szeroko otwarte, różowe z ciemnym, brązowoczerwonym pierścieniem, brzegi płatków różowe. Śliczna.

4. HEART OF FIRE  / ZDJ. 10-12/

Heart of Fire,   wyhodowana w USA,  przez Johna Eichelsera,  w 1986 roku   jako siewka Ostbo Red, o  kwiatach  w pąkach czerwonych,  po rozwinięciu się dwubarwnych. Rośnie lepiej niż Ostbo Red,  silniej i obficiej kwitnie.

5. MINUET  /ZDJ. 13-15

Minuet – wyhodowana w USA, przez R. J. Jaynesa, w 1988 roku.  Odmiana miniaturowa o różowych pąkach, z których rozwijają się kwiaty różowe z miniaturowym pierścieniem cynamonowego koloru. Ma liście ciemnozielone, błyszczące, odporne na choroby.

6. KALEJDOSCOPE /ZDJ. 16-18/

Kaleidoskope  tworzy kwiaty w pąkach ciemnopurpurowe, po rozwinięciu — wewnątrz czerwonawe z białą obwódką na brzegach płatków. Odmiana, szczególnie dekoracyjna, gdy część kwiatów jest jeszcze nierozwinięta. Przez kontrast – wyróżnia się, ponadto bardzo obficie kwitnie.  Krzewy są odporne na mróz. Sadzone blisko ścieżki pozwalają na podziwianie urody kwiatów.

7. PINK CHARM     /ZDJ. 19-21/

Pink Charm  ma kwiaty w pąkach jasnoczerwone, a po otwarciu wewnątrz jasnoczerwone z jasnoróżowym środkiem i brzegami płatków, zebrane po 40–50 szt. w kwiatostanie. Odmiana bardzo cenna, jedna z obficiej kwitnących i silniej rosnących, w wieku 10 lat krzewy osiągają wysokość około 90 cm, ale widziałam okazy dochodzące do półtora metra.

8. PEPPERMINT  /ZDJ.22-24/

Peppermint – wyselekcjonowana w USA, w szkółce Broken Arrow , w ofertach od 1992 r. Kwiaty szeroko otwarte, na jasnoróżowym, prawie białym tle kasztanowoczerwony wzór. Łatwo się rozkrzewia, liście ciemnozielone, głądkie, młode przyrosty brązowe –  przez co wiosną jest także ozdobna.

9. KALMIE W SZKÓŁCE,  NA OSTATNIM ZDJĘCIU- KILKULETNIA  KALEJDOSKOPE

Inne odmiany dostępne w Polsce to: Muras / o jasnych, prawie białych kwiatach, piękna/, Hearts Desire / o  kwiatach różowych ze wzorkiem barwy czerwonego wina/, Richard Jayne obficie kwitnące w kolorze czerwieni, wewnątrz białe, o młodych pędach czerwonych /, Yankee Doodle/ o mocno różowych zewnątrz i białych wewnątrz kwiatach, z kasztanową obręczą od środka/. Odmiany te produkowane są w znanej szkólce Kusibaba oraz kilku innych.

Nazwa  - kalmia –  pochodzi od nazwiska szwedzkiego botanika Petera Kalma, który w latach 1748–1751 podróżował po Ameryce Północnej i jako pierwszy opracował tę roślinę. Rodzaj Kalmia liczy 8 gatunków, z których 7 rośnie we wschodniej części Ameryki Północnej, a jeden (K. ericoides) — na Kubie. Występuje na mokradłach, w widnych lasach i wokół zbiorników wodnych, często silnie się rozrastając.  Jest trująca dla roślin i zwierząt; związki chemiczne w liściach i w nektarze kalmii — andromedotoksyna, erikolin, rododendrol, arbutyna i florizin — hamują rozwój korzeni świerków i mogą być toksyczne dla zwierząt. Ludowe nazwy kalmi to „owcza” lub „jagnięca śmierć”. Indianie nazywali kalmię również drzewem łyżkowym, gdyż z jej drewna wyrabiali łyżki.

Kalmie  kwitną  w czerwcu oraz lipcu, jakby przedłużając dekoracyjne kwitnienie różaneczników. Krzewy te mają oryginalne, dekoracyjne, różowe, różowobiałe lub różowoczerwone kwiaty, o oryginalnej, talerzykowatej koronie, zebrane w szczytowe lub boczne baldachogrona. Często nierozwinięte (w pąkach) mają inną barwę aniżeli po rozwinięciu i są także piękne.  Kwiatom się trzeba przyjrzeć z bliska, po obu stronach, żeby docenić ich urodę.Liście kalmii są zimozielone i błyszczące, ciemno- lub jas­nozielone.

Kalmia wielkolistna dorasta do wysokości 4 m, wąskolistna — do wysokości 2 m. Kalmie, podobnie jak inne rośliny z rodziny Ericaceae, mają duże wymagania wobec podłoża oraz stanowiska. Krzewy dobrze rosną w słońcu, ale najlepiej czują się pod okapem większych drzew. Preferują gleby kwaśne (o odczynie pH około 4,5), torfiaste, wilgotne i ubogie w wapń. System korzeniowy kalmii jest podobny do tego, jaki mają różaneczniki — gęsty, płytki i składa się z bardzo cienkich korzeni. Ściółkowanie korą  zabezpiecza korzenie przed wysychaniem i zapewnia równomierną wilgotność podłoża. Kalmie odznaczają się dość dużą odpornością na niską temperaturę, choć w centralnej i wschodniej Polsce wymagają zimą osłony od wiatru oraz lekkiego zabezpieczenia, szczególnie systemu korzeniowego, przed mrozem. Najlepiej ze względu na identyczne potrzeby i najkorzystniej czyli uzupełniająco rosną, posadzone na wrzosowisku, w lekkim cieniu.