1. Świeżość Morskiego Oka, jeziora lobeliowego- archiwa kategorii

1. Świeżość Morskiego Oka, jeziora lobeliowego

3 paź 2009. Kategorie: 1. Świeżość Morskiego Oka, jeziora lobeliowego, I. A oto ostatnie wpisy, najnowsze, X. Jeziora pomorskie | Komentarze (0) »

Jezioro o wiele mówiącej nazwie MORSKIE OKO to niewielkie, polodowcowe, niemal okrągłe jezioro, w całości otoczone borem sosnowym.  Jezioro  jest oligotroficzne, to znaczy skąpożywne, więc w jego ubogiej  wodzie żyje określona grupa roślin z lobelią jeziorną zwaną stroiczką. Na moich zdjęciach poniżej owa stroiczka stroi błękitne wody jeziora jedynie  swymi pędami z torebkami nasiennymi, bo już przekwitła.

Lobelia jeziorna  Lobelia Dortmanna jest  jego sztandarową rośliną.  Stroiczka, bo lobelia ma  takie właśnie drugie swoje imię, tak naprawdę stroi wody oligotroficzne przepięknymi, dzwoneczkowatymi kwiatkami w końcu czerwca, do początków sierpnia.  Białymi ale wyglądającymi na jasnobłękitne z powodu błękitu wody i nieba oraz  własnej, niebieskawej rurki kwiatami, ułożonymi  lużnogroniasto wzdłuż łodyżki wyrastającej z piaszczystego dna,  niekiedy  ponad pół metra ponad powierzchnię wody, gdzie falują cudownie leciutko wraz z ruchem wiatru i wody. Przed zakwitnieniem, wiosną,  na dnie przybrzeżnej strefy jeziora pojawiają się drobne, łopatkowate liście skupione w gęste różyczki. Widać je,  rosnące na dnie piaszczystego jeziora przez czyste wody.  Po rozerwaniu takiego liścia widać kropelkę soku mlecznego, podobnie jak przy zerwaniu pędu kwiatostanowego.

Jak dojechać np. z Koszalina? Po prostu wyjechać w stronę Mostowa/ trasa Koszalin- Bobolice/, gdzie trzeba przed mostem na Radwi skręcić w lewo, w kierunku Drzewian.  Po kilkunastu kilometrach po prawej strony jest oznakowane jezioro, i niewielki ale wystarczający parking.

Jezioro jest znane mieszkańcom Koszalina i okolic, tym mieszkańcom, którzy lubią ciszę pośród boru, czystą wodę na popływanie oraz na ponurkowanie, jako że głęboczek zbiornika ma około 25-26 metrów głębokości. W strefie świetlnej , na czystym piaseczku rośnie druga roślina „lobeliowa”  - poryblin jeziorny Isoetes lacustris. Wygląda jak malutkie, ciemnozielone  kępki situ, jednak u rozszerzonej banieczkowato podstawy   listków  znajduje się torebka z półmilimetrowymi makrosporami czyli po prostu zarodnikami służącymi do rozmnażania tej ciekawej rośliny. Szkoda jedynie, że ludzie nurkujący zrywają owe kępki z dna na znak, że na to dno dotarli, zamiast po prostu  nieść w garści ociupinkę piasku, jeśli już mają komuś udowodnić swoje dotarcie do głębi.

Pokazana na jednym ze zdjęć,   śliczna, żywozielona roślina o liściach jak maleńkie parasolki i nieczęsto spotykana na wilgotnych stanowiskach nad zbiornikami wodnymi albo na wilgotnych łąkach I torfowiskach, to  wąkrota zwyczajna Hydrocotyle vulgaris. Czołga się swymi łatwo ukorzeniającymi się węzłach czyli miejscach wyrastania liści,  po wilgotnym podłożu i zajmują większe przestrzenie w korzystnych dla siebie warunkach.  Liście tarczowate, umocowane pośrodku spodniej strony długimi, delikatnymi i kruchymi ogonkami wzbudzają zachwyt oglądaczy czyli obserwatorów przyrody, przypominają nieco, jakby w miniaturze,  piękne liście nasturcji. Malutkie kwiatostany z koronkowymi białymi kwiatkami t0 miniatury baldachów roślin należących do znanej rodziny Baldaszkowate Umbelliferaceae i do tej rodziny należy własnie wąkrota.Rośliny jezior lobeliowych w całości są pod ochroną.

Jeśli tyle wiemy, to wiemy wszystko. Chronione rośliny potrzebują czystej wody, więc zachowujemy się nad jeziorem kulturalnie i korzystamy z jego basenowych warunków w czasie sezonu kąpielowego. Nie niszczymy, nie wyrywamy, nie wywozimy,  a przez wiele, wiele lat będziemy tam wspaniale wypoczywali. Parking jest płatny ale za to strzeżony.