14. Rośliny szorstkolistne o błękitnych, różowych i białych kwiatuszkach- archiwa kategorii

14. Rośliny szorstkolistne o błękitnych, różowych i białych kwiatuszkach

5 maj 2010. Kategorie: 14. Rośliny szorstkolistne o błękitnych, różowych i białych kwiatuszkach, I. A oto ostatnie wpisy, najnowsze, XII. ciekawostki przyrodnicze | Komentarze (0) »

Rodzina Szorstkolistne Boraginaceae jest reprezentowana w ogrodzie przez   kwitnących wiosną przedstawicieli gatunków:  niezapominajki błotnej Myosotis palustris , ułudki wiosennej Omphalodes verna,  brunnery wielkolistnej Brunnera macrophylla, miodunki pstrej i długolistnej oraz nawrotu rozpierzchłego Lithodora diffusa. W połowie maja przypada Święto Niezapominajki, więc warto przyjrzeć się jej rodzinie z bliska i z daleka.

Rodzina Szorstkolistne Boraginaceae cechuje się „szorstkimi” czyli mniej lub bardziej owłosionymi liśćmi i łodygami u jej przedstawicieli, ale cechą podstawową jest budowa oraz barwa kwiatów w kwiatostanach, a ponieważ błękitna barwa jest rzadka w zdobnictwie ogrodowym, w dodatku wiosną  - zwracamy na te rośliny szczególną uwagę. Przelecę szybciutko listę, by uświadomić sobie, że odgrywają one dużą rolę w wiosennym aspekcie ogrodu.

Niezapominajka błotna, jedna spośród 10 gatunków krajowych, najbardziej znana i lubiana, o lancetowatych  liściach i kanciastych łodyżkach gęsto przylegająco lub odstająco owłosiona – ma dość duże kwiaty o błękitnej koronie i żółtej gardzieli. Rośnie naturalnie nad brzegami naszych wód wód i na wilgotnych łąkach.  W ogrodach jest traktowana jako roślina dwuletnia, łatwo rozsiewająca się, z dwiema formami barwnymi- białą i różową. Pokazana na zdjęciach 1 – 4.

Ułudka wiosenna, na zdjęciach 5 – 7, niska roślina okrywowa, wczesnowiosenna, o czystych , dużych, błękitnych kwiatach, szybko rozrasta się za pomocą rozłogów. Jest trwała, niewybredna i pochodzi z południa Europy.  Nasza rodzima – ułudka leśna – o drobnych, pięciomilimetrowych, jasnobłękitnych  kwiatach w luźnych kwiatostanach i wiotkiej łodydze występuje nieczęsto w lasach i zaroślach, ale nie jest efektowna i nie znalazła miejsca w ogrodach.

Brunnera wielkolistna pochodzi z Kaukazu i w ogrodach uprawiana jest o0d połowy 19 wieku. W przeciwieństwie do innych Szorstkolistnych ma wyraźnie gładkie, wielkie liście  o widocznym unerwieniu, ale kwiatostan groniasty, w kształcie luźnego baldachu składa się z błękitnych kwiatów jak u niezapominajki, też z żółtą gardzielą.  Preferuje stanowiska półcieniste, zasobne  i dość wilgotne. U mnie rośnie w luźnym cieniu, jaki daje stary oliwnik, obok żółto kwitnących pierwiosnków, narcyzów, paproci, ułudki, omiegów  i epimedium , wyglądając pięknie. Kiepsko kiełkuje i lepiej mnożyć ją przez sadzonki korzeniowe.  Odmiana pstrolistna Variegata- ma liście z dużym, szerokim białym obrzeżeniem, a odm. Dawson’s White – obrzeżenie o wiele węższe, barwy kremowej. Warto wiedzieć, że liście duże pokazują się dopiero po przekwitnieniu brunnery, późną wiosną i latem. Na zdjęciach – od 8 do 10.

Miodunka plamista jest widoczna na kolejnych trzech zdjęciach, a na ostatnim – miodunka wąskolistna. cdn.